| Santiago de Chile | |||||
|
|||||
| Państwo |  Chile |
||||
| region | Metropolitana | ||||
| burmistrz | Raúl Alcaíno Lihn | ||||
| Powierzchnia | 641,4 km² | ||||
| Położenie | 33° 27' S 70° 40' W |
||||
| Wysokość | 522 m n.p.m. | ||||
| Ludność (2002) • liczba ludności • gęstość • aglomeracja |
5 392 395 8407 os./km² 6 061 185 |
||||
| Nr kierunkowy | +56 2 | ||||
| Miasta partnerskie |  Meksyk, Meksyk Guayaquil, Ekwador Kijów, Ukraina Miami, USA Madryt, Hiszpania Ryga, Łotwa Buenos Aires, Argentyna São Paulo, Brazylia |
||||
|
Położenie na mapie Chile
  Santiago de Chile
|
|||||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||||
| Strona internetowa | |||||
Santiago – stolica Chile, nazwa miasta po hiszpańsku brzmi Santiago de Chile. Miasto położone jest w środkowej części kraju, na przedgórzu andyjskim nad rzeką Mapocho administracyjnie należy do regionu Metropolitana. Santiago jest największym miastem kraju, mieszka tam trzecia część ludności państwa, około 5 mln. mieszkańców (według danych z 2002 roku).
Spis treści |
Oficjalne powstanie miasta datuje się na 12 lutego 1541. Hiszpański konkwistador Pedro de Valdivia podczas ceremonii odbywającej się na wzgórzu Huelén (później wzgórze przemianowano na Santa Lucía), nadał miastu nazwę Santiago del Nuevo Extremo. Valdivia wybrał lokację miasta z powodu umiarkowanego klimatu regionu oraz ze względu na dobre położenie taktyczne. Rzeka Mapocho opływa region z dwóch stron, tworząc wyspę na której zbudowane zostało Santiago.
Pierwsze budynki powstały z pomocą Indian szczepu Picunche. Południowe koryto rzeki Mapocho został zasypane i przekształcone w promenadę, nazwaną Alameda (dzisiaj Alameda Libertador Bernardo O'Higgins). Miasto zostało nieznacznie zniszczone w czasie wojny o niepodległość (1810-1818), w bitwie przy rzece Maipú. Walki odbywały się w południowo-zachodniej części miasta. Po zakończeniu wojny w 1818 Santiago zostało stolicą kraju.
W XIX wieku Santiago pozostawało małym miastem z nieliczną zabudową, kościołami, budynkami użyteczności publicznej. Jedynym znaczącym budynkiem w tym okresie była chilijska mennica Palacio de La Moneda. W latach 80. XIX wieku dzięki rozwojowi wydobycia saletry w północnych regionach Chile doszło do szybkiego rozwoju kraju. Stolica w tym okresie zaczęła się gwałtownie rozwijać. W setną rocznicę ogłoszenia niepodległości powstało wiele znaczących budowli, takich jak Biblioteka Narodowa czy Muzeum Sztuk Pięknych. Santiago przekształciło się w nowoczesne miasto w latach 30. XX wieku, wraz z powstaniem Barrio Cívico w pobliżu El Palacio de La Moneda. W latach tych rozpoczęła się migracja ludności z północy i południa do stolicy kraju. W 1985 doszło do trzęsienia ziemi i zniszczenia niektórych znaczących budynków w południowej części miasta.
Obecnie Santiago pozostaje najważniejszym ośrodkiem gospodarczym, finansowym i kulturalnym kraju, a także Ameryki Południowej. Jest również znanym ośrodkiem turystycznym.
Santiago ma łagodny, śródziemnomorski klimat, relatywnie gorące i suche lato (od listopada do marca) z temperaturami osiągającymi 30 stopni Celsjusza w najgorętsze dni. Zimy (od czerwca do sierpnia) są bardziej wilgotne, średnia temperatura wynosi 12 stopni Celsjusza, a najniższa w tym okresie parę stopni powyżej zera. Średni opad deszczu wynosi 360 mm na rok.
Transport morski realizowany jest za pośrednictwem portu w Valparaiso (ok. 150 km od stolicy).
Transport miejski zapewnia zintegrowany system komunikacji autobusowej oraz metro.
W Santiago istnieje kilkanaście klubów piłkarskich, z czego najwazniejszymi są: FC Santiago i Santiago Libertatores. W 2000 roku miasto gościło uczestników mistrzostw świata juniorów w lekkoatletyce.
W Santiago znajdują się dwie orkiestry symfoniczne:
filmy blu ray | rower treningowy | ale mp3 | kartki | szybkie czytanie
źródło Wikipedia
